Jak wyglądała realizacja
Przed rozpoczęciem prac kluczowe było sprawdzenie przygotowania poddasza. W tym budynku strych miał pozostać zimny i wentylowany, dlatego izolacja została wykonana na skosach oraz na suficie poddasza użytkowego, bez ocieplania samej przestrzeni strychowej.
Na dachu zastosowano membranę wysokoparoprzepuszczalną. Dzięki temu, zgodnie z rozwiązaniem dopuszczonym przez producenta, wełna drzewna mogła wypełnić przestrzeń bez konieczności wykonywania dodatkowej szczeliny pod deskowaniem. W materiale zwracamy jednak uwagę, że szczelina wentylacyjna pozostaje rozwiązaniem poprawnym, jeśli projekt przewiduje jej zastosowanie.
Szczególnie ważne było prawidłowe przygotowanie paroizolacji. Zastosowano folię zbrojoną i wzmocnioną, dodatkowo podpartą listwami. Przy izolacji zasypowej ma to duże znaczenie, ponieważ zbyt duży zwis folii może powodować jej wybrzuszanie pod ciężarem materiału, nierównomierne zagęszczenie albo nawet uszkodzenie mocowań. W tej realizacji listwy wykonano w rozstawie około 40 cm.
Wełna drzewna zamiast standardowej wełny lub piany PUR
W tej realizacji nie zastosowano piany PUR. Inwestor zdecydował się na wełnę drzewną aplikowaną metodą zasypową. Materiał powstaje głównie z rozdrobnionych włókien drzew iglastych, takich jak świerk i sosna, i jest odpowiednio zabezpieczony przed zapłonem.
Wełna drzewna jest wdmuchiwana specjalistycznym sprzętem bezpośrednio w przygotowane przestrzenie konstrukcji. Rura prowadzona jest możliwie głęboko, a materiał zagęszczany od dołu ku górze. Pozwala to dokładnie wypełnić przestrzenie między krokwiami i ograniczyć ryzyko pozostawienia pustych miejsc.
Pod względem technologii wykonania taka izolacja ma pewne cechy wspólne z ociepleniem pianą PUR – materiał również aplikowany jest bezpośrednio na budowie i pozwala szybko wypełnić trudno dostępne miejsca. Różnica polega jednak na rodzaju materiału oraz jego właściwościach.
W filmie porównujemy między innymi pojemność cieplną obu rozwiązań. Wełna drzewna ma wysoką pojemność cieplną, dzięki czemu poddasze może wolniej nagrzewać się podczas upałów. Jednocześnie przy odpowiedniej grubości również piana PUR może skutecznie ograniczać przegrzewanie, dlatego dobór technologii powinien wynikać z konstrukcji budynku i oczekiwań inwestora.
Grubość izolacji i zabezpieczenie newralgicznych miejsc
W skosach uzyskano około 30 cm przestrzeni na izolację. Krokwie o grubości około 18–20 cm zostały pogrubione dodatkowymi kantówkami 10 cm. Na suficie zaplanowano warstwę około 40 cm, przy czym materiał był nasypywany nieco grubiej, aby po minimalnym osiadaniu zachować zakładaną wartość.
Dużo uwagi poświęcono również miejscom, które często decydują o jakości całego ocieplenia. Dotyczyło to między innymi ścian działowych, instalacji rekuperacji, wieńca oraz włazu na zimny strych.
Rury rekuperacji zostały ułożone blisko strefy ogrzewanej, dzięki czemu nad instalacją pozostaje około 35–40 cm izolacji. Takie rozwiązanie pomaga ograniczyć wychładzanie przewodów i zmniejsza ryzyko wykraplania wilgoci.
Ściany działowe również zostały przykryte grubą warstwą izolacji. Pozwala to ograniczyć ryzyko powstania mostka cieplnego w miejscu, w którym mur dochodzi do górnej części przegrody.
Właz na strych również wymaga uwagi
W budynkach z zimnym strychem jednym ze słabszych punktów może być właz. W tej realizacji na suficie znajduje się kilkadziesiąt centymetrów izolacji, podczas gdy same schody strychowe mają znacznie cieńszą warstwę ocieplenia.
Dlatego przy rzadko używanym strychu warto rozważyć dodatkowe przykrycie włazu płytą izolacyjną. Dzięki temu ograniczamy lokalną ucieczkę ciepła w miejscu, które często jest pomijane podczas wykonywania ocieplenia.
Efekt końcowy
Po zakończeniu prac skosy i sufit zostały wypełnione warstwą wełny drzewnej o grubości od 30 do 40 cm. Wypełnienie metodą zasypową pozwoliło dotrzeć do przestrzeni pomiędzy elementami konstrukcji i ograniczyć powstawanie pustek.
Dla inwestora oznacza to przede wszystkim poprawę izolacyjności cieplnej przegrody, ograniczenie strat energii zimą i wolniejsze nagrzewanie poddasza latem. Duża grubość izolacji poprawia również parametry energetyczne całego budynku.
Ciekawym uzupełnieniem tej realizacji jest drewniane wykończenie wnętrza. Inwestor zamiast klasycznej zabudowy z płyt gipsowo-kartonowych zastosował deskę, dzięki czemu całość dobrze wpisuje się w charakter domu położonego w lesie.
Ile kosztowało ocieplenie poddasza w Starym Kawkowie
Powierzchnia wykonanej izolacji wyniosła około 120 m². Grubość warstwy to 30–40 cm, a pełny koszt prac wyniósł 11 900 zł brutto.
W materiale wykonawca wskazuje również, że przy grubości około 30 cm koszt takiego rozwiązania wynosi w przybliżeniu 100 zł/m². W porównaniu z zakupem dobrej klasy wełny układanej ręcznie metoda zasypowa może być atrakcyjna również pod względem kosztów i czasu pracy.
Podsumowanie
Realizacja w Starym Kawkowie koło Łukty pokazuje, że prawidłowe ocieplenie poddasza zależy nie tylko od rodzaju materiału. Równie ważne są przygotowanie paroizolacji, zabezpieczenie newralgicznych miejsc, odpowiednia grubość warstwy oraz prawidłowe zagęszczenie materiału.
W tym przypadku zastosowano wełnę drzewną, ale przy innych konstrukcjach równie dobrze rozwiązaniem może być piana PUR. Technologię izolacji warto zawsze dobierać do konkretnego budynku, a nie tylko do ceny materiału.
Jeśli planujesz ocieplenie poddasza w Łukcie, Starym Kawkowie lub okolicach, skontaktuj się z nami i sprawdź, jaka technologia będzie odpowiednia dla Twojego domu.
Zobacz realizację na filmie
Co zobaczysz w tym filmie?
- przebieg przygotowania poddasza do izolacji,
- aplikację wełny drzewnej metodą zasypową,
- porównanie właściwości wełny drzewnej i piany PUR,
- detale przy rekuperacji, murłacie, wieńcu i włazie,
- najczęstsze błędy przy przygotowaniu konstrukcji,
- informacje o zastosowanych grubościach,
- rzeczywisty koszt wykonania 120 m² izolacji.
To materiał nagrany na prawdziwej budowie w Starym Kawkowie koło Łukty, pokazujący cały proces wykonania ocieplenia oraz rozwiązania zastosowane przez inwestora.
